تقدس مرگ بار

تاثیرات پدیده ی دین را می توان به قرص های روان گردان تشبیه کرد.فردی که دریک خانواده ی مذهبی متولد می شود،بی اختیار در یک فضای وهم آلود رشد می یابد. درصورت پذیرش وراثتی دین ذهن آدمی درست مانند لحظات پس از استعمال قرص های روان گردان عمل می کند. برای همین است که دو پدیده ی تعصب و تقدس گرایی از دل دین زاده می شوند.

تا به حال اندیشیده اید که چه عاملی سبب می شود تا یک امر مقدس شود؟و تقدس فی نفسه به چه معناست؟ فردی که برخی امور را مقدس می پندارد،کم کم آغاز به مردن می کند! به آرامی می میرد چون دیگر نمی تواند خودش باشد! و همواره باید در یک چهارچوب وهم آلود زندگی کند.این به معنای سرکوب تمامی نیازها و عصیان های درونی آدمی است.غافل از اینکه به تعبیر اکثر ادیان ؛ شروع داستان بشریت با یک عصیان رقم خورد! هیچ گاه درنیافتم چگونه به عنوان یک انسان می توانستم خلیفه الله باشم، و خدا گونه زندگی کنم در حالی که با توجه به آموزه های ادیان برای رسیدن به پروردگار باید خویشتن را قربانی می کردم! و در عین حال باید خویشتن را می شناختم(من عرف نفسه عرف ربه )تا او را بشناسم، کدام خویشتن؟! خویشتن قربانی شده ام را ! آری آنان محکوم به قتل بودند! قتل تک تک آدمیان...

درون کاوی به سبک خویش...